സ്നേഹം പൂക്കളമിട്ട ഓണക്കാലം

ഓണമെത്തുന്പോൾ ആദ്യം ഓർമ്മയിലെത്തുന്നത് യു.പി സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്പോൾ അയൽനാട്ടിൽ ബസ്സുകയറിപ്പോയി സദ്യയുണ്ടതാണ്. പ്രമുഖ ക്ലബ്ബ് വകയായിരുന്നു ഓണാഘോഷം. മുസ് ലിമും ഹിന്ദും ക്രിസ്ത്യാനിയും ഇടകലർന്ന് ജീവിക്കുന്ന നാട്ടിൽ ഉപ്പയോടൊപ്പം പോയി ആഘോഷിച്ച ഓണപ്പരിപാടിയിൽ ചിത്രരചനയ്ക്കാണെന്നു തോന്നുന്നു; എനിക്കു സമ്മാനവും കിട്ടി. സംസ് ഥാന റാപ്പിഡ് ചെസ് ചാംപ്യനായ ഉപ്പ ആവേശപൂർവം ചെസ്സിലും പങ്കെടുത്തു. മൽസരത്തിനിടെ തന്നെ, അടുത്തുള്ള ഹിന്ദുസഹോദരന്റെ വീട്ടിൽനിന്ന് ഓണസദ്യയും പായസവും അകത്താക്കി. സദ്യ അത്ര പിടിക്കില്ലെങ്കിലും പായസത്തിന്റെ രുചി ഇന്നും നാവിലൂറിക്കിടക്കുന്നു. ആവേശത്തോടെ പങ്കെടുത്ത ഓരോ മൽസരങ്ങൾക്കും മനുഷ്യത്വത്തിന്റെയും നന്മയുടെയും സൌഹൃദത്തിന്റെയും സുഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.

അതുപോലൊരു ഓണക്കാലത്താണ് സുഹൃത്തിനൊപ്പം ഹൈസ്കൂൾ പ്രതിനിധിയായി കോട്ടക്കൽ രാജാസിലെ സംസ് ഥാന നാടകക്യാംപിൽ പങ്കെടുത്തത്. ത്രിദിന ക്യാംപിനിടെ, രാജീവേട്ടനെന്ന ഹിന്ദുസഹോദരന്റെ വീട്ടിൽ അന്തിയുറങ്ങിയതും തൊട്ടടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രഭാതവന്ദനം കേട്ടുണർന്നതുമെല്ലാം മറന്നിട്ടില്ല. ജീവിതത്തിലാദ്യമായി ഞാൻ പുട്ടിന്റെ കൂടെ പപ്പടംപൊടിച്ച് കഴിച്ചത് അന്നാണ്. ആഘോഷങ്ങളൊക്കെ മനുഷ്യർക്കിടയിൽ സന്തോഷം വിതക്കാനുള്ളതാണെന്നും പങ്കുവയ്ക്കലിന്റേതാണെന്നും മനസ്സിലാക്കിത്തന്ന കാലം. ആ പൂക്കാലങ്ങൾക്കൊക്കെ ആർദ്രമായ സ്നേഹത്തിന്റെ നിറമായിരുന്നു. കാരുണ്യവും സാഹോദര്യവും ചേർന്നാണു പൂക്കളങ്ങളുമിട്ടത്. ആ നല്ലകാലത്തേക്കൊന്നു തിരിഞ്ഞുനടക്കാനായെങ്കിൽ!

വാട്സപ്പ്: യോജിപ്പിന്റെ പൂക്കളങ്ങൾ ചവിട്ടിയരച്ച്, അവിടെ വർഗ്ഗീയതയുടെ വിഷവിത്ത് കുഴിച്ചിടുകയാണു ഫാഷിസം ചെയ്തത്. പരസ്പരം മതിൽക്കെട്ടുകൾ തീർത്ത ഹിന്ദു-മുസ് ലിം നാമധാരികൾ, ആഘോഷക്കാര്യത്തിലൊന്നാവുന്നത് ഒരിടത്തുമാത്രമാണ്; മദ്യസേവയിൽ.